Bóg objawiając się ludziom polecił im to objawienie przekazywać innym. Możemy więc powiedzieć, że Pismo Święte było najpierw przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie, a Bóg wielokrotnie nakazywał, by nie zaprzestano tego przekazu. Każde dziecko izraelskie od najmłodszych lat poznawało Boże objawienie i doskonale je znało. Kiedy więc to słowo zaczęto spisywać? Pierwsze polecenie zapisu Bożego słowa Bóg dał Mojżeszowi.
Opowiadania te początkowo były zapamiętywane i jako takie przechowywane w pamięci wierzących Żydów. Dopiero w X wieku przed narodzeniem Chrystusa, w czasach panowania króla Dawida, zaczęto powoli spisywać zachowane w pamięci i przekazywane z pokolenia na pokolenie przekazy. Co więcej, Pismo Święte nie powstało od razu, to był dopiero początek. Nieraz jedna księga powstawała przez kilkadziesiąt lat i była pisana przez kilku autorów, których imion nawet nie znamy. Jeśli więc słyszymy czytanie z Księgi Proroka Izajasza, to nie znaczy, że sam Izajasz był jej autorem. W przypadku tej księgi rzeczywiście część spisał sam prorok, ale ukończyli ją jego uczniowie. Tytuł księgi nie wskazuje autora, ale raczej bohatera zbawczych wydarzeń. Nawet język, w którym Biblia była pisana, nie jest jeden. W większości ksiąg posługiwano się językiem hebrajskim, ale też greckim i aramejskim. W VI w. przed Chrystusem, kiedy Izraelici dostają się do niewoli babilońskiej, spisywanie Pisma Świętego nabiera nowego rozmachu i znaczenia. Jego czytanie i poznawanie ma podtrzymać na duchu i umocnić wiarę ludu. Ostatnia księga Starego Testamentu powstaje ok. I w. przed Chr. Nowy Testament powstał w ostatecznej formie ok. 100 roku. Czas jego powstania jest znacznie krótszy. Znamy też autorów Ksiąg.
Wskazujemy, że przy powstawaniu ksiąg Pisma Świętego można mówić dzisiaj o trzech etapach ich powstania:
1. Bóg objawia się w słowach i
wydarzeniach.
2.
Ustne przekazywanie słów i wydarzeń zbawczych.
3.
Spisanie objawienia.
Powstaje jednak
pytanie, czy w ciągu tak długiej historii nie doszło nawet nieświadomie
do jakiegoś zniekształcenia przekazów?
„Bóg natchnął ludzkich autorów ksiąg świętych. Do sporządzenia ksiąg
świętych Bóg wybrał ludzi, ........ oni ...przekazali na piśmie to wszystko, i
tylko to, czego On chciał" (KKK 106).
Upraszczając, można powiedzieć, że w przekazywaniu przez ludzi prawdy o Bogu On sam czuwał, aby ludzie tej prawdy nie zafałszowali, nie przekazali albo nie zapisali o Nim niczego nieprawdziwego.
„Do sporządzenia ksiąg świętych ... wybrał..., którymi posłużył się jako używającymi swoich zdolności i sił, by dzięki Jego działaniu w nich i przez nich oni sami jako prawdziwi... przekazali na piśmie to wszystko i tylko to, co On sam chciał" (KO 11).